Um daginn fór fram smá umræða um reyfarabókmenntir, þar sem þekktur útgefandi sagði að það ætti að reisa styttu til heiðurs Alistair MacLean.
Það er örugglega rétt að bækur MacLean og annarra vinsælla höfunda gerðu útgáfum kleift að sinna útgáfu á öðru efni sem fylgdi meiri viðskiptaáhætta, og hefði kannski aldrei komið út ef ekki hefði verið borð fyrir báru í sjóðum fyrirtækjanna sem skapaðist af arðbærum reyfarabókmenntum.
Þetta voru geysi-vinsælar bækur og það var nokkuð í þær lagt. Þær voru í fallegu bandi og þóttu víða stofuprýði. Titlarnir voru flottir og sumir þannig að þeim hefur vart verið slegið við síðan. "Launráð í Vonbrigðaskarði" er einn glæsilegasti bókartitill sem ég hef séð. Margir söfnuðu þessum bókum. Og maður drakk þessar bókmenntir í sig sem krakki.
Í dag þykir mér mjög gaman að sjá þessar bækur. Þær eru enn fallegar, og flottastar eru kápurnar. Margar þeirra voru hannaðar af íslenskum listamanni, mér sýnist það hafi verið Halldór Pétursson. Þarna er ekkert tölvufix, þetta eru handmálaðar myndir. Þess er þó ekki getið í bókunum hver bjó til kápumynd, - menn voru ekkert að monta sig af slíku. En í dag er þetta að mínu mati klassík sem er órofa tengd sjöunda áratugnum - svona eins og tekkmubblurnar.
Ég hef safnað þessum bókum því mér finnst þær fallegar, og skanna hér nokkrar inn til gamans:
| 
